Ποίημα του Δημήτρη Αρμάου

RES EXTENSA

  ΠΟΛΗ δὲν εἶναι ἡ μουσική της
  ῾Η ἐδαφικὴ μορφολογία ὁ οὐρανός της
  Μὰ λίγο οἱ ἄνθρωποι   τὰ κτήρια πιθανόν
  Καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα οἱ δρόμοι ποὺ μιμοῦνται τὴν πατρίδα
  Τίποτα περιττὸ δὲν προλαβαίνεις   μήδ᾿ ἐγὼ
  Ν᾿ ἀποκομίσω ἐντυπώσεις τοὺς περπάτησα
  Μὰ γιὰ νὰ φέρω σὲ λογαριασμὸ ἄσκοπες μέριμνες
  Πλησίον ἢ ἐραστὴς ἢ πινελιά (μὲ μαῦρο) τοῦ Σευςατ
  Καὶ γεύτηκα τὸ φευγαλέο ποὺ ζημιώνει ποὺ δαγκώνει
  Σπασμένα ὁδοστρώματα κι ἀνώμαλους κυβόλιθους
  Λωρίδες παραμερισμένες ἀπὸ ξαφνικὲς τροχοπεδήσεις

  Χαζέψαν τόσοι πάνω ἢ δίπλα τους   οἱ ἄλλοι
  Σὲ φυλακὴ βαθιὰ στὴ γῆ παραχωμένοι
  ῍Η ἀποκλεισμένοι σ᾿ ἕναν πύργο μὲ γυναῖκες (ὅ,τι ἀξίζανε)
  ῾Η περιούσια πόλη μέμφεται καὶ παραδίδει τοὺς καρπούς
  Χιόνι γυαλιστερὸ κάτω ἀπ᾿ τὰ πέλματα
  Scribendi in lingua vetera
  Κατὰ τὰ ἔργα του καθέναν κρίνει

  Οἱ κάτοικοί της ὅλοι στ᾿ ἄμφια τὴ διασχίζουν
  Μὲ τὴ νηφάλια τάξη ποὺ μπορεῖ νὰ περιμένει
  Καθὼς κρατοῦν τὴν ἱστορία κι αὐτὸς ποὺ θὰ χαθεῖ
  Κινᾶ μὲ κλῆρο καὶ λαὸ νὰ στήσει ἀπελπισίες
  Θὰ πεῖ τὸ πῶς κι ὁ μύλος θὰ γυρίσει
  ῞Ενας αὐτὸς κι οἱ πόλεις δυό τὸν κάνουν τὸν ξεκάνουν

  ᾿Εραλδικὴ μητρόπολη μήτρα χωρὶς γονεῖς
Σ᾿ ὥρα καλή   μὲ φθινοπωρινὰ ἰδιόχρωμα
Ποὺ ξεκολλάει ἀπὸ τὰ κράσπεδα ὁ Νοτιάς
῍Ω πῶς σὲ τρέμουν οἱ φιλόσοφοι καὶ λύνουν τὶς ἐνέδρες τους
Καὶ πῶς τὰ σιδερόχτιστα τῆς φαντασίας παιδιὰ φλογίζεις
῍Ω Νινευῒ ἀπ᾿ τὸ τραῦμα σου ἀθεράπευτη
῍Ω τρυγημένη ἀπὸ τὸ μύθο
Μ᾿ ἕνα μονάχα πάταγο μ᾿ ἕνα μακρόσυρτο λυγμό

Καιρὸς ν᾿ ἀφήσεις τὸν ἀπόμερό σου κῆπο
Ἀδειάζοντας τῆς τέχνης σου τὰ ματωμένα κοῦρσα
Καὶ ρίξε κάτι ἀπάνω σου ὅμως ὄχι
Τὸ τρίχινο καπότι «τῆς δεκαετίας»
Ποὺ γρήγορα θὰ λιώσει μόνο βιάσου
Καιρὸς ν᾿ ἀφήσεις τὸ κηπάρι καὶ νὰ πεῖς
῎Εστω καὶ μέσ᾿ ἀπ᾿ τὸν καθρέφτη αὐτὸ τὸ θάμβος μὲ τὸν κίνδυνο
Κάποτε νὰ σ᾿ ἀπεικονίσουν δίχως στόμα

Νὺξ animæ magma   sulle strade dell’universo
῞Οπου μπορεῖ νὰ ζωντανέψει ἡ λεγεώνα

Οἱ δρόμοι της ἀπορροφοῦν τὰ βήματά μας
Κι ἡ ἐμπειρία ποτὲ δὲν ἐπιστρέφει ἀπὸ τὰ ἔγκατα
Πάλι καλὰ ποὺ ἡ μνήμη τὴν οἰκεῖ
Καὶ χάνεται μαζί της   μ᾿ ἕνα μονάχα βρόντο
Καὶ τὴ μυριόστομη ἰαχή
              σὰν κάθετο θυμίαμα
Δίκοπο ἀστροπελέκι.

Δημιουργός - Δημήτρης Αρμάος - 1959-2015

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ὁ Δημήτρης Ἀρμάος γεννήθηκε στὴν Ἄμφισσα στὶς 3 Αὐγούστου 1959. Τὸ 1969, γιὰ πολιτικοὺς λόγους, ὁ κουμμουνιστὴς πατέρας του (τηλεγραφητής στὸ ἀντάρτικο) παίρνει δυσμενὴ μετάθεση στὴν Νεάπολη Λασιθίου, στὴν Κρήτη. Ἡ οικογένεια διαμένει ἐκεῖ δύο περίπου χρόνια. Τὸ 1972 ἐγκαθίσταται στὴν Ἀθήνα, στὸν Δῆμο Ζωγράφου. Ὁ Ἁρμάος φοιτᾶ στὸ 2ο Γυμνάσιο καὶ Λύκειο τῆς περιοχῆς. Ὅταν τὸν Μάιο τοῦ 1976 ξεσποῦν ἔντονες διαδηλώσεις στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας, συλλαμβάνεται (μαζὶ μὲ ἄλλους 34) μὲ τὸ ἐνοχοποιητικὸ στοιχεῖο ἑνὸς χαρτοκόπτη ποὺ βρέθηκε στὴν τσάντα του μὲ τὰ βιβλία τοῦ φροντιστηρίου (τὸν χρησιμοποιοῦσε γιὰ νὰ κόβει τὰ λογοτεχνικὰ βιβλία ποὺ διἀβαζε στὴ διἀρκεια τῶν διαδρομῶν μὲ τὸ ἀστικὸ λεωφορεῖο). Παρὰ τὴν ἀθωωτικὴ ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου (βλ. Ἐλευθεροτυπία στις 25/8/1976 με τίτλο: ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑΣ), ἡ μία ἑβδομάδα στὴ φυλακή στάθηκε ἀφορμὴ ἀλλαγῆς προσανατολισμοῦ στὴ ζωή του. Ἐγκατέλειψε τὴν ἰδέα γιὰ σπουδὲς στὴν ἰατρική, κι ἔφυγε γιὰ σπουδὲς νεοελληνικῆς φιλολογίας στὴν Ἰταλία. Μετὰ ἀπὸ ἕναν πρῶτο κύκλο σπουδῶν στὴ Σιένα καὶ τὴ Ρώμη, ὁλοκλήρωσε τὶς σπουδές του στὴν Ἀθήνα, ὅπου ἀργότερα καὶ τὸ διδακτορικό του μὲ ὑποτροφία τοῦ ΙΚΥ. Ὁ Ἀρμάος, ὡς μαθητὴς τῆς Γ΄τάξης Λυκείου, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1976, γνωρίζει στὸ σχολεῖο τὴ νεαρὴ φιλόλογο, ἀναπληρώτρια καθηγήτρια Ζωή Μπέλλα. Μαζί θα διανύσουν μια πορεία ζωής σαράντα σχεδόν χρόνων, θα συγγράψουν ἀπὸ κοινοῦ δοκίμια κριτικῆς γιὰ λογοτεχνικὰ κείμενα, σχολικὰ ἐγχειρἰδια, μεταφράσεις, καὶ θὰ ἀποκτήσουν δύο γιούς, τὸν Κωνσταντίνο (1985) καὶ τὸν Πτολεμαῖο (1993).

Ἀπὸ τὸ 1989, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ 1996, ὁπότε καὶ ἐργάστηκε ὡς φιλόλογος σὲ σχολεῖα τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς Ἄμφισσας), στὸ Ἀρσάκειο, σὲ διάφορα νυχτερινά, στὸ 2ο Πειραματικὸ Ἀμπελοκήπων, παράλληλα ἐργαζόταν, τὶς περισσότερες φορὲς ἐθελοντικά, καὶ ὡς ἐπιμελητὴς ἐκδόσεων σὲ πολλοὺς ἐκδοτικοὺς οἴκους, ἢ ἔκανε ἐπιμέλειες σὲ βιβλία φίλων του. Ἐργαζόταν μὲ ἀκατάπαυστους ρυθμούς, βλέποντας στὶς ἐκδόσεις ἕνα μεγάλο σχέδιο γιὰ τὸν πολιτισμό. Ἡ βασικότερη συνεργασία του πάντως σ’ αὐτὸ τὸν χῶρο ἦταν μὲ τὸν ἐκδοτικὸ οἶκο Gutenberg, ὅπου ὡς ὑπεύθυνος τοῦ λογοτεχνικοῦ προγράμματος ὣς τὸ 1994 σχεδίασε μεγάλες λογοτεχνικὲς σειρὲς μὲ ἐμβληματικότερη τὴ σειρὰ κλασικῶν ἔργων Orbis Literae, που συνεχίζει τὴν πορεία της μέχρι σήμερα.

 Τὸ 1994 ἀποφασίζει νὰ ἐργαστεῖ ὡς καθηγητὴς στὴ Μέση Ἐκπαίδευση, ἀρχικὰ στὸ Ἀρσάκειο καὶ μετὰ σὲ νυχτερινὰ σχολεῖα τῆς Ἀθήνας, στὸ Λύκειο τῆς Ἄμφισσας καὶ τέλος στὸ 2ο Πειραματικὸ Λύκειο Ἀθήνας. Συγχρόνως συνεργάζεται μὲ πολλὰ περιοδικὰ ὅπου δημοσιεύει ποιήματά του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν Gutenberg καὶ ἄλλους ἐκδοτικοὺς οἴκους μὲ ἐπιμέλειες βιβλίων. Τὸ 2014 παραιτεῖται ἀπὀ τὴν Ἐκπαίδευση, ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὰ ἐκπαιδευτικὰ δρώμενα καὶ ἀδιέξοδα, καὶ ἐπανέρχεται στὸν Gutenberg μὲ στόχο τὴν ἐκκίνηση ἑνός πολὺ φιλόδοξου λογοτεχνικοῦ προγράμματος: τὴ δυναμικὴ συνέχιση τῆς Orbis Literae καὶ τὸ ξεκίνημα μιᾶς νέας σειρᾶς, τῆς Aldina. Καταρτίζει τὸ πρόγραμμα καὶ τῶν δὐο σειρῶν μὲ περισσότερους ἀπὸ 200 τίτλους γιὰ τὴν καθεμιά.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο του Πατέρα, ποιητή, φιλόλογου και επιμελητή εκδόσεων Δημήτρη Αρμάου - στον παρακάτω σύνδεσμο : https://dimitrisarmaos.gr/